کتاب تفسیر الدرالمنصور فی تفسیر بالماثور(جلال الدین عبدالرحمان ابن ابی بکر سیوطی)در جلد 6 ، صفحه 379 ، سطر 12 می نویسد : علی وارد شد و پیامبر فرمود قسم بخدایی که جانم بدست اوست ؛ " ان هذا و شیعته لهم الفائزون یوم القیامه " این و شیعیانش روز قیامت رستگارانند. و در این تفسیر نقل شده این کلمه شیعه را پیامبر قبل از رحلت نقل کرده اند.

در حدیثی دیگر به نقل از این مفسر اهل سنت که می نوسید: " فکان اصحاب النبی اذا اقبل علی جا خیر البریه " اصحاب پیامبر این طور بودند که وقتی علی می آمد می گفتند بهترین خلق خدا آمد . واین آیه در دل سوره بینه آیه 7 است . " ان الذین امنو و عمل الصالحات اولئک هم خیر البریه ".

در حدیثی از پیامبر به نقل از ابن عباس نقل شده : وقتی این آیه " لما نزلت ان الذین امنو و عمل الصالحات اولئک هم خیرالبریه " بر پیامبر نازل شد دست به شانه علی زد و فرمود : " مومنینی که بهترین خلق خدایند ، تو و شیعیان تو هستند (هو،انت و شیعتک) که روز قیامت هم خدا از شما راضی است و شما از خدا راضی هستید(راضی،مرضیه) ".

بعد از قرآن 2 کتاب نزد اهل تسنن بسیار گرامی است،کتاب صحیح بخاری(محمد بن اسماعیل)که از بین 700000 حدیث پیامبر حدود 7000 حدیث را جمع آوری و نقل کرده و دیگری صحیح مسلم است که از بین 300000 حدیث 3000 حدیث را جمع آوری کرده . مسلم سال 206 درزمان امام جواد که 3 سال بعد از شهادت امام رضا به دنیا امده و 55 سال هم عمر کرده و سال 261 یعنی 1 سال بعد از امام حسن عسگری فوت کرده.در جلد چهارم از این کتاب در صفحه 1873،حدیث شماره 2408 نقل میکند که من به همراه 3 نفر دیگر به دیدار زیدبن ارغم درحالی که پیر شده بود رفتیم،نشستیم،گفتیم ای زید همه عمرت خیر کثیری به تو رسید پیامبر را دیدی ، از اصحاب بودی ، حدیثش راشنیدی ، با به جنگ رفتی ، پشت سرش نماز خواندی برای ما حدیث بگو ؛ گفت من دیگر پیر شدم و چیز زیادی بخاطرم نیست اما حدیثی بخاطر دارم و آن این است یک روز پیامبر در غدیر خم برای ما خطبه خواند ، حمد وثنای خدا را گفت ، موعظه کرد و تذکر داد و بعد گفت ای مردم من یک بشرم ، به امر خدا ازرائیل می آید ، اما بین شما 2 چیز گرانبها می گذارم یکی قرآن و دیگری اهل بیتم را،اهل بیتم را،اهل بیتم را . از او سوال کردیم ای زید منظور از اهل بیت همسران او بودند ؟ گفت نه ! آنانکه صدقه برای انها حرام است ، پرسیدم کیست ؟ فرمود و هم آل علی(فرزندان علی).