سلفی گری (14)
در پایان یادآور مىشویم شیوه سلف صالح در تمام برخوردهاى نظامى، بر نرمش و مدارا و سازش با رسوم و آداب مردم بود و رمز موفقیت و گسترش سریع اسلام، در گرو همین عدم مداخله در آداب و فرهنگها بود. پس از مسئله توحید و اعتقاد به سراى دیگر و نبوت پیامبر اسلام و به پا داشتن نماز و پرداخت زکات، در بقیه مسایل، کوچکترین مداخلهاى نمىکردند. در حقیقت، هدف این بود که انسانها از بندگى غیرخدا به بندگى خدا در آیند و هر گاه به این امر، اعتراف مىکردند، بقیه مسایل به خود آنها واگذار مىشد، مگر آنکه مسایلى مانند شراب و قمار مطرح شود، که فقط حد شرعى اجرا مىشد؛ آن هم با رعایت همه شرایط که در موارد اندکى، تحقق مىیافت، ولى آیا روش این "سلفىها" هم همین است؟ آیا افراد، در انجام وظایف دینى خود در حرمین شریفین آزادند؟ مسئله "زیارت قبور" و "توسل به ارواح مقدسه" یکى از مسایل فرعى است که هرگز سلف صالح آنها را مطرح نمىکردند، ولى الان در رأس تمام امور قرار گرفته است. گسترش قمار و شراب و روابط نامشروع دختر و پسر و تأسیس بانکهاى ربوى ، تربیت نسل نو و رساندن پیام اسلام به ناآگاهان و نشان دادن رأفت اسلامى اصلا براى آنها مطرح نیست.
اشغال سرزمینهاى اسلامى، سیطره کفار بر مسلمانان و به خاک و خون کشیده شدن مسلمانان بىگناه و غصب اراضى و خانههاى آنان، اصلا مورد نظر این سلفىها نیست و آنها خود را به غفلت زدهاند و همه این امور را نادیده مىگیرند و نسبت به آنها احساس وظیفه نمىکنند؛ فقط به یک رشته مسایل فرعى و جزئى پرداختهاند. حالا ببین تفاوت ره از کجاست تا به کجا؟
به همین دلیل، در طول فعالیت این گروهها، اسلام و مسلمانان نه تنها به عزت و کرامت، دست نیافتند، بلکه روز به روز در دام کفار گرفتارتر و دچار آسیب و شکست بیشتر شدند. ما، در اینجا دامن سخن را کوتاه کرده و از عالمان واقعى اسلام، در هر مکان و منطقهاى که زندگى مىکنند، خواهان تشکیل یک همایش بىطرف، درباره دعوت به وحدت و تقریب و اصلاح روشهاى فکرى و اعتقادى هستیم تا خلف این امت نیز همچون سلف آن به عزت و کرامتى که مورد نظر خدا و رسول است، دست یابند .