صوفيان انحرافات بسياري دارند و اين انحرافات و اوج تناقضاتش با اسلام تا حدّي است كه اگر بخواهيم تمام آن ها را به عرض برسانيم و در مورد تناقضاتش نسبت به اسلام بحث كنيم هزاران صفحه بايد بنويسيم فلذا به علت اطاله سخن و عدم نياز به بحث در مورد تمام انحرافات آن ها به ذكر چند انحراف و نقد آن بسنده مي كنيم بديهي است با دانستن همين چند انحراف بزرگ هر عقل سليمي در مي يابد كه اين فرقه از بيخ باطل است و سنخيتي بين آن و اسلام ناب محمّدي وجود ندارد ، حال ، خود با مطالعه مطالب پايين به قضاوت بپردازيد .

مفهوم سالک در تصوف

قبل از اينكه اين انحراف را بررسي كنيم به تعريف چند اصطلاح مي پردازيم :

سالک در تصوّف به کسی گفته می شود که به اصطلاح در اول راه است و می خواهد با کمک گرفتن از پیر و قطب خود مراحلی را بپیماید تا به قول صوفیان به خداوند برسد . صوفیان رسیدن هر سالک را به حق ملزم به طیّ مراحلی می دانند که سالک باید این مرحله ها را طی کند تا به اصطلاح ایشان به حق برسد و العیاذ بالله خود جلوه ای از حق تعالی گردد بدین منظور ، به سه مرحله اعتقاد دارند یعنی شریعت ، طریقت ، حقیقت . این سه مرحله ، مراحلی هستند که سالک باید طی کند برای بررسی اعتقادات تصوّف و بررسی تعریف ایشان از این مراحل و روشن شدن مطلب از فرمایشات حضرات و بزرگان صوفیّه کمک می گیریم :

شیخ محمود شبستری ( یکی از بزرگان تصوّف ) در کتاب گلشن راز در بیت شماره 734 : ( چاپ قدیم )

ولی تا با خودی زنهار زنهار                عبادات شریعت را نگهدار

ولی تا ناقصی زنهار زنـــهار               عبادات شریعت را نـگهدار

( معنی ) : یعنی شریعت مادامی بر تو فرض است که تو ناقصی و نیاز به آن داری وقتی با خدا به خدا رسیدی نماز می خواهی چکار کنی؟

در کتاب برهان الحق که یکی از کتاب های مهم اهل حق است در اوّل کتاب بحثی شده که اساساً در این فرقه برای سالک 4 مرحله وجود دارد : شریعت ، حقیقت ، معرفت ، حقیقت .

در کتاب 40 کلام 30 پیام (دکتر جواد نوربخش ، قطب طریقه نعمت اللهی ) : اگر حق را به دریا و انسان را به قطره تشبیه کنیم می توان گفت تصوّف رسانیدن قطره به دریاست .

قطره باید خود را در دامن رودخانه بیاندازد تا به دریا برسد (( یعنی می گوید : شریعت قادر به کمال رساندن انسان نیست ، و شریعت تنها مقدّمات است ))

در کتاب تاریخ تصوّف ( دکتر قاسم غنی ) که یکی از کتب مرجع تصوّف است در ص 180 آمده است :

شریعت فقط راهبر انسان است به طریقت ( یعنی می گوید شریعت نقش کمال بخشی ندارد )

در توضیح در مورد طریقت و حقیقت هم باید بگوئیم که مریدان طیّ مرحله شریعت که وارد مرحله طریقت می شود دستور العمل هایی را از پیر یا قطب خود دریافت می کند که یکی از ان ها این است که تو سالکی که وارد مرحله طریقت شده ای دیگر نیازی به شریعت نداری و از اعمال عبادی نظیر نماز و روزه ( واجبات ) کمترین مقدار را ادا کن مثلا در ماه مبارک رمضان به سالکان دستور می دهند که از 30 روز این ماه 2 تا 5 روز روزه گرفتن برای ادا واجبات کفایت می کند و این دستورات تنها به همین جا ختم نمی شود بلکه اکثر قطب های صوفیه همانگونه که باب میل خود بدانند به مریدان دستور می دهند و احکام دینی را برای رفاه حال خود تغییر می دهند .