در کتاب تاریخ نبیل زرندی  صفحه 667 می خوانیم :

" قنسول روس از دور و نزدیک مراقب احوال بود و از گرفتاری بهاء الله خبر داشت پیغامی شدید به صدر اعظم فرستاد و از او خواست که با حضور نماینده قنسول روس و حکومت ایران تحقیقات کامل درباره حضرت بهاءالله به عمل آید و شرح اقدامات و سوال و جواب ها بوسیله نمایندگان او به عمل می آید در ورقه نگاشته شود " .

بالاخره با کش و قوسهای فروان دولت ایران تصمیم می گیرد که بهاءالله را به کشور عراق تعبید کند و در این سیر و سفرها دوباره همراهی کشورهای بیگانه را با حسینعلی بهاء می بینیم .

در کتاب اشراقات صفحات 103 و 104 شرح تبعید بهاءالله را به عراق عنوان می کند :

" این مظلوم از ارض ط به امر حضرت سلطان به عراق عرب توجه نمود و سفارت ایران و روس هر دو متلزم رکاب بودند " .

در کتاب قرن بدیع جلد دوم صفحه 86 و 87 آمده است :

" آن وجود مبارک عمل سفیر را تقدیر و بیاناتی بدین مضمون می فرماید جل جلاله ;

یکی از سفرای تو آن زمانی که من در تهران در غول و زنجیر بودم مرا یاری کرد خدا برای تو مقامی نوشته که اصلاً علم هیچ کس به او احاطه پیدا نمی کند " .

البته شایان ذکر است مقامی که بهاء الله برای امپراطور روسیه نیکولاویچ الکساندر دوم نوشته است این بود که در سال 1917 دولت تزاری به کلی از بین رفت .